تاثیر دو نوع کود آهن بر عملکرد و اجزای عملکرد سویا در شمال خوزستان

نوع مقاله: علمی ترویجی

نویسندگان

1 استادیار پژوهش مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی صفی آباد، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی،دزفول، ایران.

2 عضوهیات علمی موسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران

3 استادیار پژوهش موسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.

چکیده

به منظور بررسی اثر بخشی کود مایع فولوات آهن با منشا کود دامی" کود گاوی پوسیده" و مقایسه آن با کلاتFe-EDDHA بر عملکرد دانه و اجزا عملکرد سویا Glycine max (L.)Merr.)) رقم سالند؛ این پژوهش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال1391در مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی صفی آباد- دزفول اجرا گردید.تیمارهای آزمایش عبارت بودند از: تیمار1(شاهد، بدون کاربرد کود آهن)، تیمار2 (کاربرد خاکی سکوسترین آهن 138 برای تامین 100 درصد آهن توصیه"5/12 کیلوگرم در هکتار")، تیمار3 (محلول پاشی فولوات آهن برای تامین 100 درصد آهن توصیه" غلظت 5 در هزار ")، تیمار4 (کاربرد خاکی سکوسترین آهن138 برای تامین 75 درصد آهن توصیه"38/9 کیلوگرم در هکتار" + محلول پاشی فولوات آهن برای تامین 25 درصد آهن توصیه" غلظت 25/1 در هزار")، تیمار5 (کاربرد خاکی سکوسترین آهن 138 برای تامین 50 درصد آهن توصیه"25/6 کیلوگرم در هکتار"+ محلول پاشی فولوات آهن برای تامین 50 درصد آهن توصیه" غلظت 5/2 در هزار") و تیمار6،کاربرد خاکی سکوسترین آهن 138 برای تامین 25 درصد توصیه"13/3 کیلوگرم در هکتار" + محلول پاشی فولوات آهن برای تامین 75 درصد آهن توصیه" غلظت 75/3 در هزار"). نتایج نشان دادکه اثر کاربرد کود آهن بر ارتفاع بوته، تعداد غلاف در بوته، وزن هزار دانه، عملکرد های دانه وکل، شاخص کلروفیل متر (4 و 6 هفته پس از کشت) و جذب آهن و منگنز توسط دانه معنی دار بود. صرفنظر از نوع کود آهن مصرفی، به طور متوسط عملکرد دانه ناشی از کاربرد آهن نسبت به شاهد(تیمار1)، 28 درصد بیشتر بود. در مجموع ، نتایج این آزمایش نشان داد که فولوات آهن می تواند به عنوان یک منبع تامین آهن مورد استفاده قرار گیرد و در جمع بندی کلی تیمار 5 نسبت به سایر تیمارهای کود آهن موثر تر بود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effects of Two Fe-Fertilizers on Yield and Yield Components of Soybean Grown in the North of Khuzestan

نویسندگان [English]

  • kamran mirzashahi 1
  • freydon nourgholipour 2
  • saeed samavat 3
1 scientific staff
2 scientific staff
3 scientific straff
چکیده [English]

  
In order to evaluate the effects of Fe-Fulvate extracted from cow rotten manure and Fe-EDDHA on the yield and yield components of soybean(Glycin max (L.) Merr. var. saland), this study was carried out in a randomized complete block design with six treatments and three replications during 2012 at Safi-Abad Agricultural Research Center of Dezful, Iran. The treatments were: T1(without Fe application; the control), T2 (soil application of Fe-EDDHA to apply100% of the recommended Fe content equal to 12.5 kg.ha-1),T3(foliar application of Fe-Fulvate to apply 100% of the recommended Fe content with a concentration of 5 kg in 1000 lit of water"), T4 (soil application of Fe-EDDHA and foliar application of Fe-Fulvate to apply75% equal to 9.38 kg.ha-1 and 25% equal to 1.25 kg in 1000 lit of water of the recommened levels, respectively), T5 (soil application of Fe-EDDHA and foliar application of Fe-Fulvate to apply 50% equal to 6.25 kg.ha-1 and 50% equal to 2.5 kg in 1000 lit of water of the recommended levels, respectively), and T6 (soil application of Fe-EDDHA and foliar application of Fe-Fulvate to apply 25% equal to 3.13 kg.ha-1 and 75% equal to 3.75 kg in 1000 lit of water of the recommended levels, respectively). Results indicated that Fe application had significant effects on plant height, number of pods per plant, 1000-grain weight, grain and total yields, chlorophyll meter index (4 and 6 weeks after planting), and grain uptakes of Fe and Mn. Regardless of the Fe fertilizer source used, grain yield in the Fe-treated plants showed an average improvement of 28% relative to that of the control (T1). Based on the results of the experiment, Fe-Fulvate may be recommended for use as the Fe supply source. Finally, T5 proved to be a better treatment than the others. 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Fe-EDDHA
  • Fe-Fulvate
  • Uptake
  • soybean
  1. بخشی، م. ر. وکریمیان، ن.ع . 1382. تاثیر مصرف سکوسترین آهن بر ترکیبات شیمیایی و عملکرد سویا. تغذیه بهینه دانه های روغنی(مجموعه مقالات). چاپ اول. انتشارات خانیران، تهران، ایران. ص 401-400.
  2. جلیل شش بهره، م. و موحدی دهنوی، م. 1391. اثر محلول پاشی روی و آهن بر بنیه بذر سویا رشد کرده در شرایط تنش خشکی. مجله الکترونیکی تولید گیاهان زراعی. جلد پنجم، شماره اول. ص35-19.
  3. خادمی، ز.، مهاجر میلانی، پ.، بلالی، م. ر.، درودی ، م. س و  ملکوتی، م. ج. 1384 . بهینه سازی توصیه کود برای تعدادی از محصولات استراتژیک با استفاده از مدل کامپیوتری. گزارش نهایی موسسه تحقیقات خاک و آب، شماره ثبت 10306/84 .
  4. سماوات،. س. 1394. امکان دستیابی به دانش فنی تولید اسید فولویک از ضایعات کشاورزی. گزارش نهایی موسسه تحقیقات خاک و آب، شماره ثبت 47756 مورخ 1/7/1394.
  5. علی احیایی، م. و بهبهانی زاده ع. ا. 1372 . شرح روش های شیمیایی تجزیه خاک. نشریه فنی شماره 893 ، چاپ اول، موسسه تحقیقات خاک و آب.
  6. نوده شریفی، غ. ر. و ا. دردی پور. 1394. اثر کودهای مصرفی آهن بر میزان وزن تر و خشک سویا در     خاک های استان گلستان. نخستین کنفرانس ملی توسعه کشاورزی، زمین سالم. 30 دی ماه، کرج.
    1. Brown, P. H. 2008. Micronutrient use in agriculture in the United States of America. In: B. J. Halloway (ed.). Micronutrient deficiencies in global crop production. Springer. 353 p.
    2. Calsikan, S., I. Ozkaya, M. E. Caliskan, and A. Arslan.2008. The effects of nitrogen and iron fertilization on growth, yield and fertilizer use efficiency of soybean in a Mediterranean-type soil. Field Crops Research. 108: 126-132.
    3. Chen, Y. and T. Aviad. 1990. Effects of humic substances on plant growth. In: P. MacCarthy, C. E .Clapp, R. L .Malcolm and P. R. Bloom (eds.)Humic Substances in Soil and Crop Sciences: Selected Readings, Soil Science Society of America, Madison, pp:161-186.
    4. Chen, Y., C. E. Clapp, H. Magen and V. W. Cline. 1999. Stimulation of plant growth by humic substances: Effects on iron availability. In: Ghabbour, E. A, G. Davies (Eds.). Understanding humic substances: Advanced methods, Properties and Application. Royal Society of Chemistry, Cambridge. pp: 255-263.
    5. Elballa, M. M. A., A. H. BEl-amin, E. A. El-amin and E. A. E.  El-sheihk.2004. Interactive effects of cultivar, foliar application of micronutrients and rhizobium inoculation on snap bean (Phaseolus vulgaris L.) performance. Journal of Agricultural Science.
    6. Fehr, W. R. and C. E. Caviness. 1977. Stages of soybean development. Special Report. Agriculture and Home Economics Experiment Station, Iowa State University. pp:80-110.
    7. Gamble, A. V., J. A. Howe, D. Delancy and R. Yates. 2014. Iron chalates alleviate iron chlorosis in soybean on high pH soils. Agronomy Journal. 106(4): 1251- 1257.
    8. Goos, R. J. and B. Johnson. 2000. A comparison of three methods for reducing iron deficiency chlorosis on soybean.Agronomy Journal. 92: 1135-1139.
    9. Goos, R. J., B. Johnson, G. Jakson and G. Hargrove. 2004. Greenhouse evalution of controlled release iron fertilizers for soybean. Journal of Plant Nutrition. 27: 43- 55.
    10. Heidarian, A. R., H. Kord, K. Mostafavi, A. Parviz Lak and F. Amini Mashhadi. 2011. Investigating Fe and Zn foliar application on yield and its components of soybean (Glycine max(L) Merr.) at different growth stages. Journal of Agricultural Biotechnology and sustainable Development. 3: 189-197.
    11. Heitholt, J., J. Sloan, C. T. MacKown and R. I. Cabrera. 2003. Soybean growth on calcareous soil as affected by three iron sources.Journal of Plant Nutrition. 26: 935-948.
    12. Hensen, N. C., M. A. Schmitt, J. E. Anderson and J. S. Strok. 2003. Iron deficiency of soybean in the upper mid west and associated soil properties. Agronomy Journal.95:1595-1601.
    13. Imsande, J. 1998. Iron, sulfate and cholorophyll deficiencies: A need for an integrative approach in plant physiology. Physiologia Plantarium. 103: 139-144.
    14. Kadam, S. A., V. M. Amrustsager, S. R. Patil and I. R. Bagwan, I. R. 2008. Effect of organic nitrogen sources and fulvic acid spray on growth and yield of soybean on inceptisols. Asian Journal of Soil Science.3:214-216.
    15. Kaiser, D. E., J. A. Lamb, P. R. Bloom and J. A. Hernandez.2014. Comparison of field management strategies for preventing iron deficiency chlorosis in soybean. Agronomy Journal. 1963- 1974.
    16. Kakiuchi, J. and T. Kobata. 2006. The relationship between dry matter increase of seed and shoot during the seed-filling period in three kinds of soybean with different growth habits subjected to shading and thining. Plant Production Science. 9: 20-26.
    17. Kobraee, S., G. Noormohamadi, H. Heidarisharifabad, F. Darvishkajori and B. Delhkosh. 2011. Influence of micronutrient fertilizer on soybean nutrient composition. Indian Journal of Science and Technology.4: 763-769.
    18. Liesch, A. M., D. A. Ruiz Diaz, K. L. Martin, B. L. Olson, D. B. Mengel and K. L. Roozeboom. 2011. Management strategies for increasing soybean yield on soils suspected to iron deficiency. Agronomy Journal. 103: 1870- 1877.
    19. Morales, F. A. and J. Abadia. 1990. Characterization of the xanthophyll cycle and other photosynthetic pigment changes induced by iron deficiency in sugar beet (Beta vulgaris L.).Plant Physiology. 94: 607-613.
    20. Moosavi, A. A. and A. Ronaghi. 2011. Influence of foliar and soil application of iron and manganese on soybean dry matter yield and iron-manganese relationship in a calcarous soil. Australian Journal of Crop Science. 5:1550-1556.
    21. Peterson, G. C. and A. B. Onken. 1992. Relationship between chlorophyll concentration and iron chlorosis in grain sorghum.Crop Science. 32: 964-967.
    22. Piccolo, A., S. Nardi and G. Concheri. 1992. Structural characteristics of humic substances as related to nitrate uptake and growth regulation in plant systems.Soil Biology and Biochemistry. 24:373-380.
    23. Ronaghi A. and R. Ghasemi-Fasaei. 2008. Field evaluation of yield, iron-manganese relationship, and chlorophyll meter readings in soybean genotype as affected by Iron- Ethylenediamine Di-o-hydroxyphenylacetic Acid in calcareous soils. Journal of Plant Nutrition. 31:81-89.
    24. Sheykhbaglou, R., M. Sedghi, M. Tajbakhsh shishevan, and R. Sharifi. 2010. Effects of nano- iron oxide particles on agronomic traits of soybean. Notulae Scientia  Biologicae.2(2): 112-113.
    25. Shirawia, T., N.  Ueno, S. Shimada and T. Horie, T. 2004. Correlation between yielding ability and dry matter productivity during initial seed filling stage in various soybean genotypes. Plant Produaction Science. 7: 138-142.
    26. Showkat, M. and S. D. Tyagi. 2010. Correlation and path coefficient analysis of  some quantitive traits in soybean (Glycine max (L.) Merrill.). Research Journal of gricultural Science. 1:102-106.
    27. Stevenson, F. J. 1982. Humus chemistry: Genesis, composition, reactions. Willey Interscience Publication, New York.
    28. Takashi, Sh., M. Eitaro and H. Kyoko. 2009. Tha effect of Fe injection on flowering without Fe-deficiency symptom. The Proceeding of the International Plant Nutrition Colloquium XVI, Department of Plant Science, UC Davis.
    29. Van Der Vorm, P. D. J. and A. Van Diest. 1979. Aspect of the Fe and Mn nutrition of Rice plants. I. Iron and manganese uptake by rice plants grown under aerobic and anaerobic condition. Plant Soil. 51:235-246.
    30. Wiersma, J.V. 2005. High rates of Fe-EDDHA and seed iron concentration suggest partial solutions to iron deficiency in soybean. Agronomy Journal. 97:924– 934.
    31. Zeidan, M. S., M.  Hozayn and M. E. E. Abd El-Salam. 2006. Yield and quality of lentil as affected by micronutrient deficiencies in sandy soils. Journal of Applied Science Research.2: 1342-1345.